İki Kişi bir Hayat

1995 yılından beri tekerlekli sandalye kullanıyorum. Onun öncesinde 8 yıl kadar koltuk değnekleri ile yürümüştüm. Ben yanlış teşhis, yanlış ameliyat mağdurlarından biriyim.

Ameliyat sonucu 13 yaşından sonra sakat kalmış biri olarak yürümeyi de yürümemeyi de biliyorum.

Yürürken farkında olmadığım engelleri maalesef ki başıma gelince fark ettim. Ne kadar zormuş yaşam!

Aslında yaşam mı zor, yoksa yaşamı zorlaştıran önümüzdeki engeller mi tartışılır(!)

Deniz ve Güneş en sevdiğim ikilidir. Yaz gelince tatile gitmek, güneşlenmek, denize girmek dinçleştirir beni, hem bedenime hem ruhuma iyi gelir.

Fakat denize gitmek için yanımda biri olmalı. Bu yüzden de planlarımı genelde benimle birlikte gelecek ailem veya bana refakat edecek arkadaşlarım ile yaparım. Eğer benimle gidecek birini bulamamışsam, ben de tatile gidemem.

Nasıl gideyim ki?

Engellilere uygun odası olan kaç otel var?

Otelindeki havuzuna tek başıma girebilmem için havuz asansörü kaç otelde bulunuyor?

Otelin önündeki deniz çok cazip görünüyor da tekerlekli sandalyem kumda ilerlemiyor, yanımda biri olsa (ya da biri yardım etse ) bile nasıl kumsalda ilerleyip, güneşlenip veya denize gireceğim?

Çevreyi dolaşmak istesem yine engeller, kaldırım aralarına yapılmamış engelli rampalarından dolayı ana caddeyi kullanmak, bazı yollarda tek başıma dolaşmam mümkün değil.

Yani hayatı tek başıma yaşamam olağan görünmüyor bir tanede bana yapışık benimle birlikte her yere gelecek refakatçı arkadaş lazım. İyi de her yere giderken refakatçı bulmak mümkün mü? Mümkün olmalı yani iki kişi bir hayatı yaşamalı. 

Sağlıklı günler diliyorum
Selma Gürbey Taşdelen
25.06.2009

Yazar   : Selma Gürbey Taşdelen
Yayımlayan  : www.ozgurbedenler.com

Özgür Bedenler Gazetesi
Yazı ve Makaleleri